Gepubliceerd op struikgewas.be
Als je nog maar een dag zou te leven hebben, wat zou je dan doen? Zou je dan doen wat je altijd had willen doen? Zou je schaamte wegvallen? Zou je je gevoelens de vrije loop laten gaan? Zou je je geen zorgen maken over wat er morgen zou gebeuren? Zou je denken niet beïnvloed worden door morgen? Zou je geen schrik meer hebben en zouden fobieën je geest niet langer beheersen? Zou je niet berekend zijn op het tikken van de klok? Zou je niet simpelweg gelukkig zijn en zouden alle kleine gebaren geen glimlach op je gezicht toveren? Zou het leven niet fantastisch zijn? Als je nog maar een dag te leven had, dan zou je met liefde het nu omarmen. Je zou eindelijk jezelf zijn. Je zou geven om het moment, en niet denken aan consequenties, aan wat morgen komen zou. Wat zou jij doen als je nog maar een dag te leven had? Doet het je ook geen pijn om te beseffen dat er zoveel dingen zijn die je nu zou willen doen, maar ze gewoonweg niet durft uit schaamte? Vertel iemand dat je van hem/haar houdt, uit je positieve/negatieve gevoelens tegenover iemand… als het slecht afloopt en je je te diep schaamt, kan je die persoon nog altijd een tijdje negeren. Schaamte slijt, en het is een overbodig gevoel. Druk jezelf uit en je zal je onmiddellijk beter voelen. Leef alsof het je laatste dag is. Je kan dat. Je zal je persoonlijkheid een extra dimensie geven, en daar houden mensen van. Na een tijd vervaagt schaamte toch. Wat heb je erbij te verliezen? Je kan er enkel bij winnen. Het is als volgend gezegde: een nee heb je, een ja kun je krijgen…
Paws