27 Jul 10 Persbericht: Beperkingen voor mama met fysieke beperking

Jody Donnelly (28), is de eerste bewust alleenstaande mama ter wereld met een zeldzame spierziekte. Zij is een jonge mama uit Gent. Haar dochtertje, Skye Donnelly, is jonger dan 1 jaar en woont al maanden gescheiden van haar mama tegen diens wil en kunnen. Jody Donnelly voelt zich omwille van haar fysieke beperking gediscrimineerd, ondanks zij een full-proof thuiszorgplan geniet.

Als verantwoorde alleenstaande mama met een spierziekte is Jody zich bewust van de kritische vragen en de discriminerende problematiek rond dit uniek subject. Jody is bereid alle ouders met een spierziekte (al dan niet alleenstaand) in te lichten over aangepast verzorgingsmateriaal en een noodzakelijk thuiszorgplan. Jody beschikt eveneens over een ruime kennis rond de officiële strategie.

Jody was gedwongen te vluchten met haar baby die nog geen drie maanden telde. Dit omdat zij weigerde haar dochter bloot te stellen aan verwaarlozing van primaire behoeften en misbruik van haar entourage. Sindsdien leven mama en dochter noodgedwongen gescheiden van elkaar. Dik tegen de wens van de mama, Jody.

Skye is lange tijd een droom geweest. Skye is nog steeds de mooiste kleur in Jody haar leven. Skye is er nu, en nu mist Jody haar eerste lepeltjes, haar eerste boterhammetjes, haar badjes, haar slaapritueeltjes, haar eerste tandjes, haar eerste rollen, haar eerste kruipen… Niemand heeft jody haar eerste babytandje getoond, zij heeft dat letterlijk alleen maar kunnen voelen. Deze kostbare babyperiode krijgt zij nooit meer terug.

“Wat zal mijn antwoord zijn wanneer mijn dochter naar vroege herinneringen vraagt? Zal mijn dochter hier ooit psychologisch onder lijden, m.a.w. een hechtingsstoornis ontwikkelen? Dit zijn enkele vragen die ik mij stel. Skye is mijn dochter, geen kind van ‘een’ mama met beperkingen. In de eerste plaats ben ik een vrouw en een mama. Pas op de tweede plaats komt mijn fysieke beperking. Het praktische is mij niet gegeven. Daar is tot op heden nooit een probleem mee geweest. Tenslotte heb ik haar drie maanden perfect verzorgd met helpende handen.”

Skye haar ogen lichten al op wanneer Jody’s stem in een andere ruimte klinkt. Maandenlang had Skye problemen met het eten van fruitpap, maar op Jody’s schoot, leunend tegen haar lichaam, eet ze het zonder problemen. Haar vegetarische middageten gaat ook heel vlot binnen als Skye op Jody haar schoot zit.

Ondanks haar beperkingen, heeft Jody haar dochter een fantastisch leven te bieden. Skye zal van jonge leeftijd leren leven met de fysieke beperking van haar mama. Zij zal haar letterlijk leren verstaan. Zij zal een welbespraakte weerstand kunnen bieden wanneer zij omwille van Jody’s beperking of omwille van eender wat gepest wordt. Skye zal beseffen dat haar mama dagelijks bijkomende handen nodig heeft. Zij zal in de aanwezigheid van betrouwbare assistentie grootgebracht worden en het begrip ‘vertrouwen’ als geen ander bespelen. Verdraagzaamheid zal ook altijd in haar woordenschat voorkomen. Jody wil haar de kans geven op te groeien in een kindvriendelijke, groene wijk waar alle kinderen nog buiten spelen… op, in en rond het aanwezige speelplein, aanpalende parken, en vele kindvriendelijke buurtverenigingen. Graag wil Jody haar dochter zelf onze wereld laten ontdekken. Skye zal opgroeien tot een zelfstandige vrouw, deels uit noodzaak, deels omdat Jody haar zo zal opvoeden.

Niet alleen beschikt Jody over een full-proof thuiszorgplan. Zij coördineert dit ook zelf. Haar nieuwe advocaat, Mr. Ruth Mortier, heeft eigenhandig een dossier gebundeld dat Jody’s thuiszorgplan schriftelijk bewijst. Er wordt gesteld dat een objectieve controle van Jody haar thuiszorgplan noodzakelijk is. Jody en haaradvocaat willen daaraan tegemoetkomen.

Jody heeft een sprekend team achter zich geschaard. Naast haar eigen advocaat, geniet zij de volledige inzet van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding, van haar huisdokter, van de thuiszorgdienst Life Improvements (in samenwerking met hun kortelings opgestartte Oppasdienst aan Huis) die permanentie garandeert, van een onthaalmoeder die 24/7 crisisopvang aanbiedt en van geëngageerde vrienden.

Jody voelt zich als alleenstaande mama met een fysieke beperking bijzonder geviseerd, ondanks zij enkel een stel helpende handen nodig heeft, geen extra hersens. Jody hoeft geen hulp van moraalridders. Haar dochter is hier nu, en we moeten vooruit. De dienst Life Improvements waarop Jody reeds beroep doet, houdt woord en verrijkt het leven van hulpbehoevenden. Hun 100% steun en inzet voor de praktische hulp die Jody op dit moment nodig heeft, is de enige menselijke en juiste houding.

“Dit is niet standaard. De dienstverlening was werkzaam in andere provincies, en de onthaalmoeder werkte op andere uren. Maar een compromis kan je enkel maken indien je de vraag durft te stellen.”

Om eens een voorbeeld te noemen: Alison Lapper is een Britse kunstenares en tevens een (onvoorziene) alleenstaande mama. Haar beperking omvat het ontbreken van de armen en het hebben van korte benen zonder knieschijf. Alison voedt zelf haar zoon op zonder voorbereiding. Het gaat bij Alison om meer verschillende assistenten, terwijl Jody haar thuiszorgplan overdacht is. Het wil treffen dat Jody vroeger ook Brit is geweest. Jody beschikt wel over armen, enkel de fijne motoriek ontbreekt haar.

“Er zijn veel jobs waarbij verantwoordelijkheidszin speelt. Iedereen kan op elk moment doodvallen of een ongeluk krijgen of slecht nieuws krijgen. Dat maakt ons geen onverantwoordelijke ouder.”

Jody wil ook nog even duidelijk zeggen dat men normaal altijd de persoon aan wie men de baby toevertrouwt op dat bepaald moment, de verantwoordelijkheid over de zorg voor zijn baby geeft. Met andere woorden, als een babysitter telefonisch slecht nieuws krijgt, vertrouwt men erop dat men de kinderen niet in de steek laat. Want er zijn tal van Belgen die babysitters hebben en hen ook vertrouwen. Zo ook in Jody haar thuiszorgplan, met het belangrijk verschil dat het hier gaat om professionele zorgkundigen.

“Mijn dochter verlangt evenzeer naar mij, als ik naar haar. De zorg voor Skye is een belangrijk punt, en mijn full-proof thuiszorgplan zal hierover waken. De fysieke behoeften van mijn dochter mogen ook nooit aan de kant geschoven worden. Mijn dochter is een persoon en een kind van haar mama. Zij heeft recht en nood aan aanwezige moederliefde en zij verlangt daar ook naar.”

Er is geen enkele reden om de belastingsbetaler te laten opdraaien voor de opvoeding van Jody haar dochter. Wat Jody nu wil krijgen, is de kans te bewijzen, dat waar zij ongetwijfeld capabel toe is: haar dochter een volwaardige en complete opvoeding bieden.

Jody vraagt minstens de kans haar thuiszorgplan op papier te bewijzen. Elke betrokkene zegt steeds dat Jody haar dochter fantastisch graag ziet. Is het geen tijd om dit thuiszorgplan te activeren?

“Men zal dringend moeten inzien dat iemand met beperkingen vaker mogelijkheden ziet dan anderen, eenvoudigweg omdat hun menswaardigheid daarvan afhangt. Men kent deze problematiek nog niet, maar ik wil die laten leren kennen om nooit meer te vergeten.”

“Niets is onmogelijk, voor alles bestaat een oplossing, men moet ze enkel willen vinden. Deze situatie een oplossing bieden oogt als een geweldige uitdaging.”

Jody wil graag de kans krijgen zich schriftelijk te verwoorden tov derden, aangezien haar situatie vaak leidde tot ontzegging hiervan.

“Nog geen moment heb ik opgegeven, niet omdat ik niet wil, maar omdat ik niet kan. Niet elke mama voelt liefde voor haar kind, maar eens je het voelt, overtreft het alles.”

Jody Donnelly

Voor verdere informatie: Jody DONNELLY
Website: www.jodydonnelly.com/contact-us
Geen publicatie zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van Jody Donnelly. Jody Donnelly wenst voorlopig geen commentaar te geven.